ویژه‌نامه‌های هاتفمعرفی کتابتازه‌های سایت

 

مردم این‌بار در حمایت از خودشان به میدان آمدند

*نسرین پورهمرنگ

   از روز پنجشنبه‌ی گذشته(۷ دی) که هشتگ مشهد با بیش از ۶۲ هزار توییت به نخستین ترند ایران تبدیل شد، بسیاری از ناظران امور سیاسی و اجتماعی ایران دریافتند که این‌بار کانون توجه نسل جوان ایرانی معطوف مسایلی شده است که فرسنگ‌ها از خواسته‌ها و تمایلات جناحهای حاکم و غیرحاکم سیاسی در ایران فاصله دارد. البته شاید کمتر احتمال آن می‌رفت که این دگرگونی در کانون توجهات مردم و نسل جوانی به سرعت به کُنش‌ها و واکنش‌هایی گسترده در سراسر ایران تبدیل شود که اظهار نظر و موضع‌گیری درباره‌ی آن را طبق معمول برای صاحبان و جناحهای قدرت در ایران دشوار سازد.

دشوار از این‌رو که آنان همواره با خود چنین گمان برده بودند مردمی که هر دوره در پای صندوق‌های رای حاضر می‌شوند و برای تحقق حقوق ابتدایی شهروندی خود از امکانات محدود و ناقص دمکراتیک موجود استفاده می‌کنند، همواره راغبند در صحنه‌ی نمایش‌های سیاسی جناحهای قدرت حاضر شوند و در حمایت از جناحی و انزجار از جناحی دیگر نقش لشکر پیاده را بازی کنند.

اما این بار مردم خود به کارگردان صحنه‌ی نمایش زندگی خود تبدیل شدند و با فاصله گرفتن از شعارهای مرسوم در گردهمایی‌های اعتراضی چندسال اخیر، پیامی بس معنادار را به‌ هر دو جناح قدرت و به‌ویژه جناح اصلاح‌طلب ارسال کردند. پیامی که بیانگر ناامیدی، دلسردی و یاس مردم و به ویژه جوانان از دستیابی به نیازها و خواسته‌های ابتدایی خود به عنوان شهروند در جامعه‌ی ایرانی است.

جوانانی که تا همین چندماه پیش با تمام وجود تلاش کردند تا همه‌ی دوستان و آشنایان خود را به پای صندوقهای رای بیاورند تا با رای دادن به حسن روحانی، شاهد بهبود شرایط اقتصادی و کار و اشتغال و ارتقای حقوق شهروندی و آزادی‌های مدنی در جامعه باشند، با کمال حیرت و تاسف شاهد دگرگونی‌های جدی در گفتار، رفتار و تصمیم‌گیری‌های آقای روحانی شدند. از ادبیات پرخاشگرانه نسبت به مسایل و حوادث منطقه‌یی تا انتخاب وزرایی به شدت محافظه‌کار و ناهمسو با شعارهای اصلاح‌طلبانه‌ی زمان انتخابات، از بی‌توجهی‌های مداوم به اعتراضات و تحصن‌های پراکنده‌ی کارگران و کارکنان شرکت‌ها و کارگاهها و مراکز ورشکسته به وضعیت معیشتی‌شان تا به فراموشی سپردن حقوق همان شهروندانی که چندماه پیش از انتخابات برای کاغذنوشته‌ی حقوق‌شان آیین پُرطُمطراق رونمایی برپا شده بود.

مردم شاهد بودند که دولت همزمان با اینکه هر روز و هر روز دستانش را برای خالی‌تر کردن جیب طبقه‌ی ضعیف جامعه درازتر می‌سازد، خزانه‌ی مستمری‌بگیران خاص را پُر و پیمان‌تر می‌کند تا مبادا حرف و سخنی و کلامی علیه او ایراد کنند. مردم دیدند که چگونه حسن روحانی که خود را فعلآً بی‌نیاز از رای مردم می‌بیند، هر روز و هر روز بیشتر به جناحهای غیرانتخابی قدرت تمسک می‌جوید تا آینده‌ی سیاسی خود و نزدیکانش را در حاکمیت تضمین کند.

 

ادامه‌ی این مطلب