تازه های کتاب در ایران  - بخش نخست - دی ماه  1391 

 

نسرین پورهمرنگ

 

دفتر خاطرات فرانکنشتین/
پیتر اکروید
/ ترجمه‌ی فرزام حبیبی/نشر درسا /408 صفحه

   پیتر اکروید یکی از نویسندگان برجسته‌ی پسامدرن به شمار می‌آید. او 1949 در لندن به دنیا آمد. وی نویسنده و منتقدی تواناست که به خاطر نگارش زندگینامه‌ی افرادی نامدار از جمله چارلز دیکنز، تی. اس. الیوت و سرتوماس مور، برنده‌ی جایزه‌ی سامرست موآم و دوبار جایزه‌ی وایت‌برد شده است.

دفتر خاطرات فرانکنشتین یک رمان پسامدرن است که چنین آغاز می‌شود:من در منطقه آلپاین سوییس به دنیا آمدم. پدرم املاک زیادی بین ژنو و چامونیکس دارد و همه خانواده‌ام در این منطقه زندگی می‌کنند. خاطراتی که از آن روزها دارم، همه با ارتفاعات و کوه‌ها گره خورده و گمان می‌کنم که بلند پروازی و شجاعتم از آن سرچشمه گرفته است. آن طبیعت باشکوه به من احساس قدرت می‌داد.

کاغذ پاره‌های افلاطون ترجمه کیومرث پارسای و خانه دکتر دی ترجمه فرزام حبیبی اصفهانی نام دو اثر دیگر از پیتر اکروید است که پیش‌تر از سوی همین ناشر منتشر شد.

دلقک و هیولا، حریق بزرگ لندن، آخرین وصیت اسکار وایلد، میلتون در آمریکا، سرگذشت بلیک، زندگی تامس مور، نخستین نور و موسیقی انگلیسی نام دیگر آثار پیتر اکروید است.

  

 خدمتکار‌ها/
 
کاترین استاکت / ترجمه‌ی نسترن ظهیری/ انتشارات ققنوس/ 663 صفحه

   رمان خدمتکارها نوشته‌ی کاترین استاکت بر اساس موضوع قدیمی تبعیض نژادی در آمریکا نوشته شده است. این رمان در سال 2009 منتشر شد و به گزارش نیویورک تایمز تا صد هفته در فهرست پرفروش‌های آمریکا قرار داشت و با استقبال فراوان مخاطبان مواجه شد. در سال 2011 نیز فیلمی براساس این رمان آمریکایی به کارگردانی تیت تیلور ساخته شد.

در بخشی از این رمان می‌خوانیم: دو شب پیش وقتی داشتم از پل منطقه سیاه پوست‌ها رد می‌شدم، پلیسی جلوم رو گرفت. چراغ قوه‌‌اش رو توی کامیون گرفت تا کیف شانه‌ام مشخص شود. گواهینامه‌ام رو خواست و پرسید کجا می‌روم. من هم گفتم دارم پول خدمتکارم کنستانتین رو واسه‌اش می‌برم. یادم رفت بهش بدم...

 داستان رمان در جامعه‌ی طبقه‌ متوسط و ثروتمند سفیدپوست اتفاق می‌افتد و روایتی از زندگی خدمتکاران سیاه پوست و خانواده‌های آنان است.

این اثر ساختار روایی چند بخشی دارد؛ به گونه‌ای که چند شخصیت کلیدی، هریک فصل‌هایی را برای ما روایت می‌کنند و هر یک این روایت‌‌ها به خواننده این اجازه را می‌دهند تا خود تصمیم بگیرد که در سیر داستان چه اتفاقی می‌افتد.

   

به رنگ پرتقالی(مجموعه شعر)/
احمدرضا احمدی/ نشر نیکا/ 180 صفحه

"مرگ خسته می‌شود"
چون‌که
سرشت ما را

از سنگ آفریده

بودند

به هنگام ندبه و دعا

بر روز

بر شب

افسار می‌زدیم

ملال در چراغ سقفی

خانه کرده بود

اما بر ما نمی‌تابید

ما در این فاصله

فرصت داشتیم

سواران گرسنه را

آب و نان بدهیم

و تشییع‌کنندگان را

که هر روز از پشت پنجره ما

به قبرستان می‌رفتند

خوشه‌ی انگور

و برگی از بهار تقویم

بدهیم

ما هر روز

مرگ را به روزی دیگر

موکول می‌کردیم

که مرگ خسته شود.

به رنگ پرتقالی دومین دفتر از مجموعه‌ی هفت جلدی دفترهای واپسین سروده‌ی احمدرضا احمدی- شاعر توانمند کشورمان- است که به تازگی منتشر شده است.

این مجموعه که دربرگیرنده‌ی جدیدترین شعرهای این شاعر پیشکسوت است، هر یک به نام یک رنگ نامگذاری شده‌اند.

به رنگ پرتقالی شامل 60 قطعه شعر به نسبت بلند است. خزان زندگی و مسئله‌ی مرگ، درون‌مایه‌ی بیشتر این شعرها را تشکیل می‌دهد، اگرچه شاعر به مانند گذشته کوشیده است تا شعرهایش سراسر از تصویر آکنده باشد و این تصاویر هریک مضامینی مختلف از مسئله ی مرگ را با خود به همراه داشته باشد. زبان شعری شاعر ساده است و از عناصر روزمره ی زندگی در تصویرسازی‌های خود استفاده کرده است.

بی‌رمقی برگ، روی زمین قبرستان، در پاریس است، دب‌اکبر ساکت است، مرثیه بنوازند، شب دشوار، پرنده بی‌ خبر بود، هنوز دیر نیست و سنگ‌فرش خیابان عنوان برخی از شعرهای این مجموعه هستند.

احمدرضا احمدی در سی‌ام اردیبهشت 1319 در کرمان به دنیا آمد. از بیست سالگی به طور جدی به سرودن شعر پرداخت و نخستین مجموعه شعرش را با عنوان طرح در سال ۱۳۴۰ منتشر کرد. وی با شعر و ادبیات کهن ایران و شعر نیمایی آشنایی کامل دارد و آثار متفاوتش را با بهره گرفتن از همین آشنایی و آگاهی خلق کرده است.

او در سال ۱۳۸۵ به عنوان شاعر برگزیده‌‌ی پنجمین دوره‌ی اهدای جایزه‌‌ی شعر بیژن جلالی انتخاب شد و در سال ۱۳۸۸ نامزد دریافت جایزه‌ي هانس کریستین اندرسن شد. احمدی آثاری نیز زمینه‌ی ادبیات کودک و نوجوان منتشر نموده است.

 

به رنگ آبی دریا(دفتر شعر)/
 احمدرضا احمدی
/ نشر نیکا/ 136 صفحه 

در آفتاب

به سرعت

باید

از این پریشانی

دور شد

چشم‌ها در اختیار

ما

نبود

آخرین حرف ما

در پاییز

گم شد

باید

با آخرین

اسب سفید

به پایان

جملات در حال مرگ

برسیم

دیر رسیدیم

جملات مرده بودند

در آفتاب

بر کف جاده

ریخته شده بودند

به رنگ آبی دریا عنوان ششمین دفتر از دفترهای واپسین شاعر معاصر ایران- احمدرضا احمدی- است. تاکنون شش دفتر از مجموعه‌ي هفت جلدی این شاعر که وی آن را دفترهای واپسین نام نهاده، منتشر شده است و هر یک از دفترهای این مجموعه به نام یک رنگ نامگذاری شده‌اند.

دفتر ششم دربرگیرنده‌‌ی 44 قطعه شعر به نسبت بلند است. مضمون اصلی که دراغلب شعرهای این دفتر به چشم می‌خورد "گُم شدن یا فراموشی" است. زمان، زندگی، نام، مرگ، نیستی، هویت و عشق از جمله مضامین و یا مفاهیم گمشده و یا فراموش شده‌‌ای هستند که شاعر درپی آنها به خلق تصاویری پیچیده وغنی ‌دست می‌یازد.البته این تصاویر از زبانی ساده برخوردارند. آنجا که شاعر در سبد میوه، دستش به دنبال میوه می‌گردد و در جایی دیگر از گم‌شدن هواپیما در آسمان می‌گوید یا از راه رفتن در ستاره‌ها و گندم‌ها برای یافتن نام گمشده‌ای خبر می‌دهد، این سادگی قابل مشاهده است.

چراغ‌های آسمانی، سیم‌های گیتار سوخت، کپسول اکسیژن، تا پیری، زمان را فراموش کرده بود، نام گمشده، تفاوتی نداشت، از باران خیس خیس بود، آرام باشیم، حوادث، در می‌زنند، سنگفرش خیابان، زمان درو و چراغ رومیزی عنوان برخی از شعرهای این مجموعه هستند.

  

یک ماه در دهکده/
ایوان تورگنیف/
ترجمه‌ی آبتین گلکار/ نشر هرمس/ 164 صفحه

   یک ماه در دهکده؛ عنوان نمایشنامه‌ای با مضمون کمدی است که به وسیله ی نویسنده‌ی برجسته‌ی روسی ایوان تورگنیف با ترجمه آبتین گلکار منتشر شده است. این نمایشنامه اگرچه در تاریخ ادبیات دراماتیک روسیه از اهمیت برخوردار است اما تاکنون به فارسی ترجمه نشده بود.

البته بسیاری از آثار تورگنیف از جمله خاطرات مرد زیادی، خاطرات یک شکارچی، نخستین عشق و... پیشتر به فارسی ترجمه شده‌اند.

ایوان سرگه‌یویچ تورگنیف در بیست‌وهشتم اکتبر 1818 در اریول واقع در روسیه مرکزی به دنیا آمد. وی در سال‌1833 وارد دانشگاه مسکو شد و سپس با مادرش به سن‌پترزبورگ رفت و در دانشگاه سن‌پترزبورگ به تحصیلات خود ادامه داد.پس از گرفتن درجه دانشگاهی، به آلمان رفت و در دانشگاه برلین به تحصیل فلسفه پرداخت و به قول خود در دریای آلمان غور کرد. در سال1841 به کشورش بازگشت.

نخستین اثر وی، درامی ‌بود به شعر با عنوان دیوار که در سال1834 در مجله ادبی ‌ساوره منیک پوشکین منتشر شد. در ‌این شعر، وی متاثر از لرد بایرون- شاعر نامدار انگلیسی- بوده است.

وی در سال1850 پس از مرگ مادرش، دیگر کمتر به سراغ شعر رفت و به نوشتن نمایشنامه و رمان گرایش بیشتری پیدا کرد. تورگنیف  چندین نمایشنامه‌ نوشته است که به نظر منتقدان بهترین آنها یک ماه در حومه (یک ماه در دهکده)(1855) است.‌ این نمایشنامه در سال1909 در مسکو به روی صحنه آمد و به عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارهای تئاتر روسیه معرفی شد.

وی در دهه‌ی آخر عمر خود به عنوان سفیر افتخاری فرهنگ روسیه در پاریس به سر ‌برد. در سال‌1878 نایب‌رئیس کنگره بین‌‌المللی پاریس شد و در سال‌1879 از دانشگاه آکسفورد، دکترای افتخاری گرفت.

تورگنیف در بیست‌ودوم اوت 1883 در یوژیوال، کنار سن، در نزدیکی پاریس دیده از جهان فروبست و در سن‌پترزبورگ به خاک سپرده شد.