تازه های کتاب در ایران  - بخش دوم - ارديبهشت ماه  1389 

نسرین پورهمرنگ

 

 سرگذشت پرنده کوکی
هاروکی موراکامی/ ترجمه ی شبنم سعادت/ انتشارات افراز/ 800 صفحه

   هاروکی موراکامی که اینک شصت و یکمین سال زندگیش را می گذراند اکنون میان کتابخوانان کشورهای مختلف جهان از آن اندازه شهرت برخوردار شده که از او به عنوان نویسنده یی نام  می برند که از بخت دریافت جایزه ی نوبل برخوردار است؛ هر چند تاکنون پذیرای جوایز معتبری همچون فرانس کافکا بوده است.
   موراکامی که در سال 1949 در کیوتوی ژاپن به دنیا آمد پس از تحصیل در دانشگاه هنرهای نمایشی در سال 1971 ازدواج کرد و آنچنان که خود وی گفته در آوریل 1974 هنگام تماشای یک مسابقه ی بیسبال ایده ی نخستین کتابش به آواز باد گوش بسپار به ذهنش رسیده است.
   پس از آن رمانهای دیگر از جمله <موش صحرایی>، <تعقیب گوسفند وحشی>، <سرزمین عجایب>، <پایان جهان> و <زیرزمینی> را منتشر نمود.
   نخستین اثری که از موراکامی در ایران منتشر شد کتاب <کجا ممکن است پیدایش کنم> بود که در سال 1386 در ایران ترجمه و به چاپ رسید. این مجموعه شامل چندین داستان کوتاه است.
  <کافکا در کرانه> نخستین رمانی که از او به  وسیله ی مهدی غبرایی به فارسی ترجمه شد، بسیار مورد توجه خوانندگان فارسی زبان قرار گرفت.از آنزمان تاکنون چندین رمان از این نویسنده ی پرکار به وسیله ی مترجمان کشورمان در چندین نوبت در ایران به چاپ رسیده که نشانگر استقبال خوانندگان فارسی زبان از آثار این نویسنده ی ژاپنی است.
   <سرگذشت پرنده کوکی> در سال 1997 منتشر شد. نسخه ی ژاپنی آن در سه بخش مختلف با سه عنوان متفاوت به چاپ رسیده است. شخصیت اصلی رمان مردی بیکار به نام تورواوکادا است که بر خلاف آنچه از ظاهر زندگی ساده و کسالت بارش بر می آید، پیچیدگیهای قابل تاملی در زندگی او نهفته است.
   شبنم سعادت مترجم ایرانی ساکن انگلیس رمان <سرگذشت پرنده کوکی> را از روی نسخه ی انگلیسی آن به فارسی ترجمه کرده و به همه ی فارسی زبانان تقدیم نموده است. 

روزگار سپری شده ی خانم گادنی
پل بیلی/ ترجمه ی شعله آذر/ 247 صفحه/ انتشارات ققنوس

   پل بیلی نویسنده ی اهل انگلستان است که در سال 1937 به دنیا آمد. وی اگر چه در ابتدای جوانی اش به بازیگری تاتر مشغول بود و از مدرسه ی عالی سخنوری و درام فارغ التحصیل شد اما از سن 30 سالگی به نویسندگی روی آورد.
   <روزگار سپری شده ی خانم گادنی> نخستین رمان پل بیلی است که در دهه ی 60 میلادی جامعه ی ادبی انگلستان را متوجه وی کرد.
   در این کتاب رفتارهای انسانی به تصویر کشیده می شود که هویت فردی او را در دوران کهنسالی از میان می برد. در سایر آثار پل بیلی نیز تزلزل درونی انسان و رفتارهای غیرمنطقی و نامتعارفی که او را دچار تباهی می کند به تصویر کشیده می شود.
   رمان نام برده در سه فصل تنظیم شده و نخستین اثر از این نویسنده ی انگلیسی زبان است که به فارسی ترجمه شده است. 

واتسلاو
اسلاومیرمروژک/ ترجمه ی داود دانشور/ نشر بیدگل

   اسلاومیرمروژک نویسنده ی اهل لهستان است. در سال 1930 در کراکوی لهستان به دنیا آمد. کار هنری خود را با طراحی کاریکاتور برای مطبوعات لهستان آغاز کرد. طنر تصویری او به مرور به طنز نوشتاری متمایل شد و در سال 1957 نخستین مجموعه داستانش را با عنوان <فیل> منتشر نمود.
   قلم تند و منتقدانه ی مروژک او را ناگزیر از ترک وطن کرد و دولت لهستان تابعیت او را لغو نمود.
   <واتسلاو> عنوان یکی از نمایشنامه های او است که داستان فردی به همین نام را روایت می کند. واتسلاو در ابتدای فعالیتهای اجتماعی اش به سمت نظام سرمایه دارای کشیده می شود، اما به مرور از ساز و کارهای موجود در این نظام سرخورده می شود و به سمت حزب کمونیست گرایش می یابد. اما شرایط موجود در این حزب نیز پاسخگوی علایق وی نیست و او به این نتیجه می رسد که از نو بباید ساخت عالمی.
   <سفیر>، <قوزی>، <مهاجران> و <عشق در کریمه> از دیگر عنوانهای نمایشنامه های نوشته شده ی مروژک است.   مقاله یی در باره ی مروژک و تاتر لهستان ضمیمه ی ترجمه ی کتاب <واتسلاو> است.

 نوسترومو
جوزف کنراد/ ترجمه ی سهیل سمی/ انتشارات ققنوس/ 519 صفحه

   تئودور یوزف کنراد مشهور به جوزف کنراد نویسنده ی انگلیسی زبان اهل لهستان است. وی در سال 1857 میلادی در لهستان به دنیا آمد. در 20 سالگی به بریتانیا سفر کرد و در طول اقامت در این کشور به مرور زبان انگلیسی را فرا گرفت و آثار خود را به این زبان نوشت. اما پیش از آنکه به پیشه ی نویسندگی به طور جدی روی آورد مدتی را به شغل ملوانی و دریانوردی روزگار گذرانید.
   سرپرستی کنراد از 12 سالگی به علت مرگ پدر و مادر به عمویش واگذار شد. پدر وی از ملاکان اصیل و ادیب و نمایشنامه نویس بود که به سبب فعالیتهای میهن دوستانه به روسیه تبعید گردید و مادرش نیز به علت رنجهای دوره ی تبعید در 34 سالگی درگذشت.
   کنراد هنوز 17 سال بیشتر نداشت که به شغل دریانوردی وارد شد و به مدت چند سال در عرشه ی کشتیهای تجاری و اقیانوس پیما به کار مشغول گردید. همین تجارب دریانوردی بعدها در همه ی آثارش منعکس شد.
   پس از آنکه به بیماری روماتیسم دچار شد دست از شغل ملوانی کشید و به رمان نویسی روی آورد. به تابعیت انگلستان درآمده بود که نخستین رمانش را با عنوان <دیوانگی المدیر> منتشر کرد.
   رمان <نوسترومو> داستان واقعی ملوانی است که دست به دزدی نقره می زد و از این راه توانسته بود زندگی مرفهی را برای خود دست و پا کند. اما کنراد شخصیت پردازی این ملوان را به گونه یی انجام داد که از او قهرمانی محبوب و مردمی ساخته است.
   با وجود آنکه زبان انگلیسی برای کنراد زبانی بیگانه به حساب می آمد اما او با کوشش فراوان توانست این زبان را به طور کامل فرا گیرد و سبکی مناسب نیز برای نوشتن خود انتخاب نماید.
   از کنراد 21 رمان، 27 مجموعه داستان کوتاه و چهار سفرنامه به جای مانده است. او در آگوست سال 1924 در سن 67 سالگی بر اثر بیماری رماتیسم که سالها از آن رنج می برد دیده از جهان فرو بست.