آبانگان خُجسته باد

نسرین پورهمرنگ

 

برای شنیدن صدای قدم‌های آب

از این سوی زمان گُذر خواهم کرد

به دور دست‌ها نخواهم رفت،

که آینده نزدیک است.

 

من برای گُریز از مکان

به آن سوی زمان دل نخواهم بست،

که صدای پای آب نزدیک است.

 

من از آب آموختم

گُذر از کوچه‌های بن‌بست شهرمان را.

آب راهش را خواهد یافت، خواهد رفت

و دریایی که در همین نزدیکی‌هاست.

 

از هیاهوهای بُن‌بست دلم می‌گیرد

من دل به ترانه‌های آب سپرده‌ام.

ترانه‌ی آب شوق رفتن است،

و لذت حضور در مَعبر راههایی که گشوده می شوند.